کانون آموزش مراحل موفقیت

برای کشف ، گنج انعطاف پذیری را فراموش نکن
۱٤ مهر ۱۳٩٢ ساعت ٩:٢٦ ‎ق.ظ | نوشته ‌شده به دست دانیال روشن کردار | ( نظرات )

 

تاکنون از روی سنت یاد گرفته ایم که پیوسته در یک امر و برای رسیدن به یک هدف باید پافشاری کنیم و حتی اگر موانعی به هر بزرگی در سر راه داریم و یا اگر به بن بست برخورد کردیم و یا در مقابل شکست قرار گرفتیم، باز هم باید پافشاری کنیم و آنقدر اصرار کنیم شاید که به نتیجه برسیم!!

در دنیای امروز دیگر اینگونه اندیشیدن کارآیی لازم را ندارد و علتش هم آن است که رقابتها چنان سخت شده است که پافشاری کردن در راهی ممکن است به قیمت هرگز نرسیدن و یا دیر رسیدن تمام شود و این دیر رسیدن گاه از نرسیدن گرانتر تمام می شود.

خوشبختانه در این داستان باید قبول کرد که تنوع ها هم بیشتر شده است. یعنی در همه کارها اگر هوشیاری به کار ببریم، می توان از طرق مختلف به مقصود رسید. به همین دلیل است که در ان. ال.پی تأکید می شود که حتماً در زندگی و در راه رسیدن به هدف باید انعطاف پذیر بود و هر گاه که بنابر برنامه ریزی قبلی و از نظر زمانی یا مرحله ای از موقعیت پیش بینی شده عقب افتاده ایم، بایستی با یک مانور دادن و نرمشی که از خود نشان می دهیم تغییر مسیر داده و رسیدن به هدف را از راه دیگری امتحان کرد. البته این تأکید نیز می شود که در راه رسیدن به هدف و در زمان برنامه ریزی می بایستی پیش بینی این انعطاف پذیری را کرد، به صورتی که اگر مثلاً در همان مثال اسکی بازان اگر اسکی باز آفریقایی ما نمی تواند برای تمرینهای اولیه به سوئیس سفر کند، از آنجا که پیست اسکی در سنگال نمی باشد، این شخص می تواند اولین تمرینات خود را در الجزایر که چند پیست متوسط دارد شروع کند.

بلی باید در راه رسیدن به اهداف انعطاف پذیر بود و در زندگی برای رسیدن به هر هدفی باید راههای مختلفی را پیش بینی کرد تا اگر در یکی از برنامه ها به مانعی برخورد کردیم مسیر حرکت را از همان نقطه عوض کرده، از مسیر دیگری برای ادامه حرکت به سوی هدف استفاده کنیم. یک ان.ال.پیست واقعی کسی است که به راحتی و در آرامش کامل به اهدافش دست یابد. لذا انعطاف پذیری جزو قوانین بسیار مهم می باشد. پیدا کردن راههای مختلف برای رسیدن به اهداف نیازمند به یک تحقیق و بررسی دقیق و در نظر گرفتن تمامی جوانب می باشد. اصرار شدید در یک مسئله نه تنها پشتکار نامیده نمی شود بلکه نوعی لجاجت نامیده می شود و این به هیچ عنوان کمکی در راه رسیدن به هدف نمی باشد.

پشتکار و لجاجت دو شاخه متفاوت هستند و باید حد مرز بین آنها را شناخت تا هیچگاه از اولی به دومی وارد نشویم، فرض کنیم که می خواهیم لامپی را روشن نمائیم، دو یا سه مرتبه این کار را تکرار می کنیم چنانچه موفق به روشن کردن چراغ نشدیم معمولاً به بررسی خود لامپ و پس از آن فیوز و قسمتهای مختلف دیگر می پردازیم، به این نوع حرکت پشتکار همراه با انعطاف پذیری می گویند که در واقع سیستم را رها نمی کنیم. حال آنکه فرد لجوج پیوسته در کنار کلید می ماند و شاید کلید زدن را صدها بار انجام دهد.